هميشه فكر مي كرديم چون گرفتاريم به خدا نمي رسيم، ولي چون به خدا نمي رسيم گرفتاريم.

***

عاشق آن نيست كه عشق تكه كلامش باشد

عاشق آن است كه وفاداري مرامش باشد

***

تو صادقانه گفتي كه در خانه ي قلبت هيچ جايي براي من نيست، و من بر قلب سنگي ات بوسه مي زنم كه با من صادق بودي.

***

تو مي روي ...

و من فقط نگاهت مي كنم

تعجب نكن كه چرا گريه نمي كنم

بي تو يك عمر فرصت براي گريستن دارم

ولي براي ديدن تو همين يك لحظه باقي است اي آرام جان!

***

دل هاي پاك خطا نمي كنند

                           سادگي مي كنند

و امروز سادگي پاك ترين خطاي دنياست.

***

خداوندا تو مي داني كه انسان بودن و ماندن در اين دنيا چه دشوار است،

چه رنجي مي كشد آن گس كه انسان است و از احساس سرشار است.

***

تنهايم

      تنهاي تنها

               تنهار از هر چيزي كه فكرش را بكني

                                                     خاموش و مرده چون خاك.

***

اين جهاني كه همش مضحكه و تكراره

                                   تكه تكه شدن دل چه تماشا داره

***

درياي شورانگيز چشمانت چه زيباست

                             جايي كه بايد دل به دريا زد همين جاست!

***

   تنها صدايي كه دوست نداشتم بشنوم

                                          صداي گام هايت بود كه مي رفتي...؟

و اينك

   تنها صدايي كه شنيدنش مرا آرام مي كند

                                           صداي گام هايت است كه مي آيي...!

***

مي خواستم سلامت را بشنوم

                                     ولي باكي نيست

اگر مي خواهي خداحافظي مي كنيم!

***

خداي من كدامين پل در كجاي جهان شكسته است كه هيچكس به خانه اش نمي رسد؟!     

***

شبيه برگ پاييزي پس از تو قسمت بادم

خداحافظ ولي هرگز نخواهي رفت از يادم

خداحافظ تو اي همپاي شبهاي غزل خواني

خداحافظ به پايان آمد اين ديدار تنهايي

خداحافظ بدون من گمان كردي كه مي مانم

خداحافظ بدون من يقين دارم كه مي ماني

 ***

اين روزها معناي زندگي...

              نهفته در لبخند تلخ پرندگان به انسان هاييست

                                                      كه از آخرين تكه نانشان هم نمي گذرند

 ***

قصه ي عشقت را به بيگانگان نگو،

 چرا كه اين كلاغ هاي غريب بر سر كلاه حصيري مترسك نيز

                                                       آشيانه مي سازند.

 ***

مردان در مسير عشق به وسعت نامتناهي نامردند،

گدايي عشق مي كنند تا وقتي كه مطمئن به تسخير قلب زن نشدند

                            اما همين كه مطمئن شدند

نامردي را در كمال مردانگي به جا مي آورند. دكتر شريعتي

 ***

مترسك به گندم گفت:گواه باش كه مرا براي ترساندن آفريدند،ولي من تشنه ي عشق پرنده اي بودم كه سهمش از من گرسنگي بود. دكتر شريعتي