عشقولانه

تو نگو دیگه تمومه، عشق ما دیگه حرومه

من فقط تو رو می خواستم، تو نگو حرفی نمونده

تو منو باور نکردی

تو که با غریبه رفتی

گل من خدا به همرات،منو باز با کلی غم هام

من دیگه تنهای تنهام، تو برو دیگه از این جا

زندگی بی تو حرومه، تو برو خدا به همرات

                                        تو نگاه برفی تو، پشت سایه ها می شینم

                                        وقتی تو نیستی کنارم، قاب عکستو می بینم

این دیگه آخر قصه ست، حرف بین ما تمومه

تو میری پیش غریبه، آخه این دل می سوزونه

ای خدا دلم گرفته، نمی دونی چه غریبم

هر کی اومده تو دنیا، یه جوری داده فریبم

ای خدا تنهاترینم، حتی سایه هم ندارم

توی این غروب پاییز، مثل ابر نم نم می بارم

ای عزیز مهربونم، ببخش منو دردت به جونم

نفرینت نکردم اما، تو زدی زخم زبونم

اونکه رفته دیگه رفته، ارزش گریه نداره

آخ که کاش چشام نباره، تو رو به یادم بیاره

مجنون لیلی

کنار سیب و رازقی                  نشسته عطر عاشقی

من از تبار خستگی                 بی خبر از دلبستگی 

  عاشقم

ابر شدم صدا شدی                 شاه شدم گدا شدی

شعر شدم قلم شدی                عشق شدم تو غم شدی

لیلای من دریای من                آسوده در رویای من

این لحظه در هوای تو              گم شده در صدای تو

من عاشقم مجنون تو                گمگشته در بارون تو

مجنون لیلی بی خبر                 در کوچه هایت در به در

مست و پریشون و خراب           هر آرزو نقش بر آب

شاید که روزی عاقبت               آرام بگیرد دردت

کنار هر ستاره ای                     نشسته ابر پاره ای

من از تبار سادگی                    بی خبر از دلدادگی

    عاشقم

ماه شدم ابر شدی                     اشک شدم صبر شدی

برف شدم آب شدی                  قصه شدم خواب شدی

لیلای من دریای من                  آسوده در رویای من

این لحظه در هوای تو               گم شده در صدای تو

من عاشقم مجنون تو                 گمگشته در بارون تو

مجنون لیلی بی خبر                  در کوچه هایت در به در

مست و پریشون و خراب           هر آرزو نقش بر آب

شاید که روزی عاقبت               آرام بگیرد دردت